Tchico
Lieve Tchico,
Ik weet nog zo goed dat je als puppy voor het eerst de kamer in kwam rennen. Je zag de glazen salontafel niet staan en botste er keer op keer tegenaan. Het heeft een tijd geduurd voordat je er niet meer tegenaan liep. De zilveren prullenbak uit de keuken moest naar de bijkeuken verhuizen. Je zag je eigen spiegelbeeld erin en vertrouwde het niet. Al grommend en blaffend liet je ons weten dat je de prullenbak niet vertrouwde.
Ik weet nog zo goed dat je als puppy voor het eerst de kamer in kwam rennen. Je zag de glazen salontafel niet staan en botste er keer op keer tegenaan. Het heeft een tijd geduurd voordat je er niet meer tegenaan liep. De zilveren prullenbak uit de keuken moest naar de bijkeuken verhuizen. Je zag je eigen spiegelbeeld erin en vertrouwde het niet. Al grommend en blaffend liet je ons weten dat je de prullenbak niet vertrouwde.
Toen je een paar maanden oud was ontdekten
we een bult bij je rechtervoorpootje. Gelukkig verliep de operatie goed
en je herstelde je uitstekend. Nooit is de gedachte bij me opgekomen dat
het wel eens terug zou kunnen komen. Twee maanden geleden was het zover.
Je werd weer geopereerd. De operatie lukte en ik maakte me niet zoveel
zorgen. De vorige keer had je je er immers ook doorheen geslagen. Maar
je herstelde niet. Opeens kon je niet meer plassen en er volgde een
tweede operatie. Hoewel deze slaagde ging je zienderogen achteruit.
Opeens kon je niet meer lopen en ik besefte dat we je kwijt zouden raken.
15 juni 2001 lieten we je inslapen, je bent maar 5 ½ geworden. Ik weet
wel dat het beter voor je is, maar dat maakt de pijn niet minder. Tchic,
je was mijn allerbeste maatje, ik zal je vreselijk missen.
Astrid
English Translation.
Dear Tchico,
I remember you as a puppy, when you first
came running into our room. You didn't see the glass table and bumped up
against it time after time. It took a while before you stopped bumping
into it. The silver trash can in the kitchen had to move. You saw your
own image in it and didn't trust that. Growling and barking you let us
know that the trash can had to disappear.
When you were a couple months old, we
discovered a tumor. By good fortune, the operation went well and you
recovered completely. I never thought it could come back. Two months
ago, it happened. You had another operation. It succeeded and I didn't
worry that much, because you had recovered completely the last time. But
you didn't recover. Suddenly you couldn't urinate anymore and a second
operation followed. Although this operation succeeded, your situation
got worse. Suddenly you couldn't walk anymore and I realized we were
gonna lose you. At 15 June 2001 we let you pass away, you were only 5
1/2 years. I know it was the best for you, but that doesn't make the
pain any less. Tchic, you were my best friend, I will miss you terribly.
Astrid.